Ultrazvuk srca – Ehokardiografija je metoda koja koristi ultrazvuk za vizualni prikaz srčanih struktura. Kada ulztrazvučni snop odredjene frekfencije pogodi neku tkivnu površinu, jedan deo tog snopa se odbija(refleksija), drugi se apsorbuje i bude izgubljen(atenuacija) dok preostali deo prodire u dublje slojeve bez promene smera(penetracija).
Budući da se kao i sva ostale materije, srčane anatomske strukture medjusobno se razlikuju i po svojim akustomehaničkim oznakama(gustoca, brzina širenja ultrazvuka, impendanca), krajnji rezultat refleksije apsorpcije i penetracije odaslanog ultrazvučnog snopa, neposredno zavisi od razlika u akustomehaničkim karakteristikama tkiva. Ovo čini osnovu dijagnostičke primene ultrazvuka uopšte pa tako i u ehokardiografiji. Odbijeni ultrazvučni talas i njegove karakteristike čine osnovu povratne informacije o tkivima koja se elektronskom obradom i pojačavanjem pretvara u ultrazvučnu sliku.
Uvodenje ehokardiografije sa svim njenim mogucnostima je revolucionarna promena u kardiološkoj dijagnostici svih srcanih bolesti pa se danas ozbiljan kardiološki pregled bolesnika ne može zamisliti bez ultrazvucne dijagnostike.
Primena ultrazvuka nema štetnih dejstava i može se neograniceni broj puta ponavljati.
Velike su mogucnosti ultrazvučne diagnostike u sledecim stanjima:

Koronarna bolest

Sve posledice koronarne bolesti kao na primer hipokinezija ishemičnog dela miokarda ( pokreti segmenta miokarda zaostaju u kretanju za drugim regionima miokarda), akinezija( potpuna nepokretnost), diskinezija( asinhroni pokreti), rupture interventrikulskog septuma i papilarnih mišica u toku akutnog infarkta miokarda, postinfarktne aneurizme kao i finiji poremecaji regionalne kontraktilnosti sa posledicnim poremecajem hemodinamike, mogu se pouzdano i brzo dijagnostikovati ultrazvučnom dijagnostikom.

Bolesti zalistaka

Kod bolesnika sa bolestima srčanih zalistaka (stenozama i regurgitacijama) eho dopler kardiografija je smanjila upotrebu invazivnih dijagnostickih metoda za više od 78 %. U izuzetnim slučajevima kod bolesnika sa lošim kvalitetom nalaza ili zbog sumnje na propratnu koronarnu bolest bice potrebno da se ehokardiografija dopuni nalazom kateterizacije srca ili koronografijom.

Urodene srčane mane

Su područje intezivne kliničke primene eho dopler kardiografije kako u adultnoj tako i u dečijoj patologiji. Najcešce greške kao atrijski, ventrikulski septalni defekt i sve njihove varijante i kombinacije kao tetralogija i pentalogija Fallot lako se mogu dijagnostikovati kolor i konvencionalnim doplerom. Perzistentni duktus Botalli potpuni nedostatak atrijskog ili

ventrikulskog septum a te kompleksne strukturne greške kao korigovana ili nekorigovana transpozicija velikih krvnih sudova lako i precizno se mogu dijagnostikovati ultrazvukom.

Intrakardijalne mase

Tumori ciste perikarda i ehinokokne ciste, identifikacija intraatriskih ili intraventrikulskih ugrušaka u bolesnika sa sistemskim embolijama te dijagnostika vegetacija bakterijskog endokarditisa. U tim slučajevima ehokardiografija u potpunosti zamenjuje ostale invazivne i neinvazivne tehnike.

Primarne kardiomiopatije

-Dilatativna kadiomiopatija uključuje nalaz proširene sve četri šupljine srca, sa istanjenim zidovima, difuzno oslabljenim kontraktilnošcu levog i desnog ventrikula, uz redovno prisutnu mitralnu i trikuspidalnu regurgitaciju.
-Hiertrofične kardiomiopatije sa opstrukcijom i bez nje nalazi se tipicno zadebljanje interventrikulskog septuma sa turbulencijom u izlaznom traktu levom ventrikulu i intraventrikulskim sistolicnim gradijentom pritiska. Redovno je prisutno povećanje levog atrija, mitralna insuficijencija i sistolički pomak prednjeg mitralnog listića prema napred (SAM-systolic anterior motion) ako postoji opstrukcija izlaznog trakta levog ventrikula.
-Restrikcijske kardiomiopatije nalaz zavisi od etiologije, zajedničko im je restricijska hemodinamika koja se lako dijagnostikuje pulsnim i kontinuranim doplerom.
-infiltrativne kardiomiopatije-pokazuju tipično zadebljanje zidova, endokarda i interatrijskog septuma(amiloidoza).